films

La Grande Belleza (2013)

το poster της ταινίας

Director: Paolo Sorrentino
Writers: Paolo Sorrentino, Umberto Contanello
Cast: Toni Servillo- Jep Gambardella(πρωταγωνιστής)
Πρώτη προβολή: 21/5/2013
Μουσική: Lele Marchitelli
Βραβεία: 66ο Φεστιβάλ Καννών, απέσπασε Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο BAFTA καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας
Έξοδα παραγωγής: 9,2 εκατομμύρια

“Travel is useful, it exercises the imagination. All the rest is disappointment and fatique. Our journey is entirely imaginary. That is its strength. It goes from life to death. People, animals, cities, things, all are imagined. It’s a novel, just a fictitious narrative. Littré says so and he’s never wrong. And besides,anyone can do as much. You just have to close your eyes. It’s on the other side of life.”
~Journey to the end of the night του Louis- Ferdinand Céline~

Ήταν μια επιλογή στην τύχη το να παρακολουθήσουμε αυτήν την ταινία, όμως για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως τα τυχαία είναι και τα πιο τυχερά.Η Κατερίνα μας πρότεινε να δούμε μια ταινία ονόματι “The Great Beauty”, με το επιχείρημα πώς ήταν μια από τις καλύτερες ταινίες του 2013. Μια ταινία που ίσως πέρασε απαρατήρητη στην Ελλάδα. Καμιά από εμάς δεν την είχε δει και δεν ξέραμε τί να περιμένουμε εκτός από τα λόγια της Κατερίνας.

Με αυτά τα λόγια στο μυαλό ξεκινάει μία ταινία που ανοίγει με ένα χωρίο από την νουβέλα “Journey to the end of the night” του Louis- Ferdinand Céline, ένα χωρίο που για κανέναν λόγο δεν μπορείς να καταλάβεις τί ακριβώς εννοεί και ούτε πως θα μπορούσε να συνδέεται με μια ταινία που καλείται “η σπουδαία ομορφιά”. Μια ταινία που αρχικά και καθ’όλη την διάρκεια ίσως σε κάνει να νιώθεις άβολα. Μπορεί γιατί η πλοκή αργεί πολύ να φανεί: ο Jep (πρωταγωνιστής), έχοντας στο ενεργητικό του μια best seller νουβέλα στα είκοσι του, ψάχνει έκτοτε τον εαυτό του χαμένος και χωμένος στα άδυτα της Ρωμαϊκής ιντελεκτουάλ ελιτίστικης κουλτούρας. Εκεί χαίρει θαυμασμού και εκτίμησης από όλα τα μέλη του κύκλου λόγω της οξυδέρκειας του και της καυστικότητας των παρατηρήσεων και του χιούμορ του, χαρακτηριστικά ταιριαστά σε έναν αρθρογράφο πολιτισμικών δρωμένων, όπως κατόπιν της πρόωρης επιτυχίας του είναι και ο ίδιος. Κάπου όμως μέσα σε όλα αυτά, μέσα στα ανώτατα κοινωνικά κλιμάκια, όπου οι περισσότεροι άνθρωποι θα ευχόταν να βρίσκονται, αυτός κάτι έχει χάσει, κάτι ψάχνει.

Το άβολο της ταινίας συνεχίζεται καθώς ενώπιον των ματιών μας διαδραματίζεται ένα ντελίριο ανθρωπίνων συμπεριφορών της υψηλής κοινωνίας που υπαρκτές ή μη σε βάζουν σε σκέψη μιας και πραγματεύονται καταστάσεις με τις οποίες ο μέσος όρος του θεατή-ανθρώπου δεν έχει ξανάρθει αντιμέτωπος. Είναι όμως και το άβολο, το όμορφο, το απροσδόκητο. Έχει τόσο όμορφη φωτογραφία αυτή η ταινία. Διαδραματίζεται στην Ρώμη κι από αυτό και μόνο κάποιος μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του. Μια Ρώμη αριστοκρατική, έκθεμα από μόνη της.

Είναι και ο πρωταγωνιστής που ομορφαίνει την ταινία: ένας άνθρωπος διαφορετικός, σαν έργο τέχνης μιας περασμένης εποχής. Δεν νοιάζεται να γίνει κατανοητός γιατί δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν, εκτός του εαυτού του. Σε βάζει σε σκέψεις το αν επέλεξε να περιτριγυρίζετε από τέτοια άτομα ή να βρίσκεται σε τέτοιες ακραίες καμιά φορά καταστάσεις. Δεν ξέρεις τί πρέπει να νιώσεις για τον αυτόν. Σκέφτεσαι πως μπορεί να θαμπώθηκε απ’όλα αυτά και να παρασύρθηκε. Να πνίγηκε από τα πλούτη, την κρεπάλη, τα ναρκωτικά, την ματαιοδοξία και το απέραντο κενό που ενυπάρχει στις ανασφαλείς ψυχές των απεικονιζόμενων πλουσίων.

Κι όμως χωμένος μεν σ’ όλο αυτό διατηρεί την ψυχή του καθαρή, δεν την εκθέτει σ’ αυτόν τον “βρώμικο” κόσμο, ούτε σε όποιον και όποιον. Ένας χαμαιλέων αυτός ο άνθρωπος που όμως έχει εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση- έχει κάνει μια κατάσταση να ναι η ζωή του. Και όλο αυτό με εκκίνηση μια στιγμή στο παρελθόν, όπου η νεότητα είναι
κυρίαρχη, ο ερωτισμός κι αυτός….

Στην Ρώμη λοιπόν σε έναν χώρο μαγικό, έναν κόσμο κρυμμένο από τους χιλιάδες τουρίστες της πόλης ο ήρωας θα έρθει σε επαφή με όλους εκείνους τους ανθρώπους (άνθρωποι του χώρου της τηλεόρασης και του έντυπου λόγου, της εκκλησίας, του θεάτρου, ηθοποιούς και stripper) που λίγο μετά τα 65α γενέθλια θα του δείξουν τον δρόμο γι’ αυτό που έψαχνε, θα τον οδηγήσουν πίσω σε εκείνη την αθωότητα που άλλοτε τον ενέπνευσε, έπειτα είχε απαρνηθεί…

So, “let this novel begin”

Advertisements